Wie wint: het werkrooster of de zorg voor twee jonge kinderen?

In dit artikel:

Na zijn echtscheiding draagt een werknemer om de week de volledige zorg voor zijn twee kinderen. Om die zorg te kunnen combineren met zijn baan vroeg hij de werkgever om zijn werktijden aan te passen op grond van de Wet flexibel werken (Wfw). De werkgever weigerde het verzoek, hoewel er geen zwaarwegende bedrijfsbelangen zouden spelen. De werknemer startte daarop een kort geding om de rechter te vragen de werkgever te dwingen mee te werken aan de wijziging van zijn werktijden.

De zaak raakt aan kernpunten van de Wfw: werknemers kunnen om aanpassing van arbeidsduur, werktijden of arbeidsplaats vragen en een werkgever mag alleen weigeren bij zwaarwegende bedrijfsbelangen. In een kort geding wordt snel beoordeeld of voorlopige voorzieningen nodig zijn; de rechter weegt daarbij de belangen van beide partijen en de acute belangen van het kind. Een uitspraak ten gunste van de werknemer zou betekenen dat de werkgever de werkroosters moet aanpassen; een afwijzing bevestigt de mate van ondernemingsbelang tegenover individuele zorgverplichtingen. De zaak illustreert de spanning tussen organisatorische behoeften en de groeiende nadruk op werk-privéafstemming.