Wie profiteert van massaclaim: consument of geldschieter?

In dit artikel:

Nederland is uitgegroeid tot het Europese centrum voor massaschadeclaims, maar de nieuwe wetgeving daarvoor levert tot nu toe weinig zichtbare resultaten op. De Wet afwikkeling massaschade in collectieve actie (WAMCA) bestaat sinds januari zes jaar, maar een evaluatie bleef uit omdat nog geen enkele claim via de nieuwe procedure volledig is afgewikkeld. WAMCA geeft rechters de bevoegdheid zelf een schadebedrag vast te stellen wanneer partijen niet tot overeenstemming komen, bedoeld als stok achter de deur bij eindeloze onderhandelingen.

In de praktijk blijven tientallen zaken echter hangen in de voorfase: de ontvankelijkheid van claimorganisaties staat ter discussie en verdedigende partijen vechten vooral over de representativiteit van eisers en over de afspraken tussen die organisaties en commerciële financiers. Dat leidt tot langdurige rechtsprocedures waarin precies over die financieringsconstructies wordt doorgeprocedeerd. Critici waarschuwen dat dit leidt tot “een wildgroei aan speculatieve claims die zijn gebaseerd op een businesscase en niet op een reëel probleem.” De impasse belemmert zowel snelle schadeafwikkeling voor gedupeerden als een zinvolle evaluatie van de wet zelf.