Wanneer is een VSO-advies een beroepsfout?
In dit artikel:
Een bestuurder van een stichting die een basisschool beheerde en daarom onder de Wet normering topinkomens (WNT) viel, kreeg een beëindigingsvergoeding van €100.000 bruto opgenomen in een vaststellingsovereenkomst nadat een arbeidsconflict was geëscaleerd. Later rijzende twijfel over de naleving van de WNT leidde ertoe dat de stichting uiteindelijk slechts iets meer dan de helft van dat bedrag uitkeerde. De bestuurder stelde vervolgens haar advocaat aansprakelijk wegens gebrekkige advisering over de WNT‑risico’s.
De rechtbank oordeelde eerder dat de advocaat niet had gehandeld zoals van een goed opdrachtnemer verwacht mag worden: hij had onvoldoende onderscheid gemaakt tussen regulier loon en wettelijke aanspraken enerzijds en de ontslagvergoeding anderzijds. De rechtbank legde de advocaat proceskosten op, maar wees een schadevergoeding af omdat de bestuurder volgens de rechter niet concreet genoeg had gemaakt welke schade zij had geleden. Tegen die uitspraak ging zij in hoger beroep.
Het gerechtshof Den Haag (13 januari 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:1) stelt nu duidelijk dat advocaten hun cliënten moeten helpen een weloverwogen keuze te maken door de belangrijkste risico’s actief te benoemen en begrijpelijk uit te leggen. Het hof vindt dat de advocaat daarin tekort is geschoten: hij legde zijn advies niet schriftelijk vast, heeft niet helder uitgelegd welke loon‑ en vergoedingscomponenten nog toekwamen, onderzocht onvoldoende de kansen en risico’s van procederen en bracht de consequenties van de WNT—terwijl hij wist dat die van toepassing was—niet goed in kaart. Daardoor bestond een reëel risico dat de overeengekomen vergoeding onuitvoerbaar zou zijn. Het hof concludeert dat er meerdere beroepsfouten zijn begaan, maar laat de omvang van de schade nog open: de bestuurder krijgt eerst gelegenheid om te schetsen hoe de situatie zonder die fouten eruit zou zien; daarna kan worden vastgesteld of en hoeveel schade is geleden.
Praktische les: bij onderhandelingen over vaststellingsovereenkomsten volstaat het niet om enkel over een totaalbedrag te spreken. Advocaten dienen vergoedingscomponenten, toepasselijke regels zoals de WNT, alternatieven en procesrisico’s duidelijk te bespreken en dit zorgvuldig schriftelijk vast te leggen.