Vattenfall mag terugleverkosten niet eenzijdig invoeren

In dit artikel:

De Rechtbank Amsterdam heeft op 25 september 2026 geoordeeld dat Vattenfall bij een consument met zestien zonnepanelen niet eenzijdig terugleverkosten mocht invoeren. De consument had sinds 2002 een energiecontract en sloot in 2020, na de installatie van de zonnepanelen, een afzonderlijke terugleverovereenkomst. Daarin stond dat hij jaarlijks een vergoeding voor teruggeleverde elektriciteit zou ontvangen. Vanaf 1 juli 2024 bracht Vattenfall hiervoor vaste kosten in rekening.

Volgens de kantonrechter waren de algemene voorwaarden van het oorspronkelijke energiecontract niet automatisch van toepassing op de aparte terugleverovereenkomst. Vattenfall had bij het sluiten daarvan ook niet duidelijk vastgelegd dat later terugleverkosten konden worden opgelegd. De consument hoefde een wijziging van de vergoeding wel te verwachten, maar niet dat teruglevering financieel zou omslaan in betalen.

Ook de gestegen kosten door de groei van het aantal zonnepanelen vormden geen voldoende onvoorziene omstandigheid om het contract te wijzigen. Vattenfall mag bij deze klant daarom geen terugleverkosten invoeren. Over de mogelijke oneerlijkheid van een wijzigingsbeding volgt nog een beslissing. De uitspraak is geen algemeen verbod: de inhoud van elke overeenkomst en de toepasselijke voorwaarden zijn bepalend.