Tijdige en effectieve bescherming bij huwelijksdwang, achterlating en vrouwelijke genitale verminking

In dit artikel:

In situaties van dreigende huwelijksdwang, achterlating of vrouwelijke genitale verminking is snelle bescherming essentieel, maar het Nederlandse recht biedt in de preventieve fase te weinig handelingsperspectief. Annemarie Middelburg stelt in NJB 2026/803 (afl. 15) dat zowel het recente GREVIO-evaluatierapport als het WODC-rapport Over grenzen aantonen dat Nederland tekortschiet in preventie en bescherming van geweld tegen vrouwen. Het WODC-rapport laat zien dat een beschermingsbevel naar Brits model – denk aan gerechtelijke maatregelen die vóór het daadwerkelijke misbruik kunnen ingrijpen – juist in de risicofase effectieve mogelijkheden biedt.

Middelburg pleit voor invoering van een hybride beschermingsbevel in Nederland, waarbij elementen van civielrechtelijke en strafrechtelijke instrumenten worden gecombineerd. Zij betoogt dat zo’n regeling juridisch uitvoerbaar is en noodzakelijk om de huidige beschermingslacune te dichten en te voldoen aan internationale verplichtingen uit het Verdrag van Istanbul. Het volledige betoog is gepubliceerd in het genoemde NJB-artikel.