Size matters

In dit artikel:

Een advocaat blikt terug op de ultrakorte brief van zijn voormalige patroon Leo Spigt: een enkel vraagteken als verwijt aan een landsadvocaat die niet reageerde. Die bondigheid staat haaks op de uitdijende processtukken waar rechters steeds vaker tegen optreden.

Sinds 2020 mogen memories in hoger beroep maximaal 25 pagina’s tellen. Sinds vorig jaar geldt een vergelijkbare beperking voor stukken in eerste aanleg; wie daarvan afwijkt, moet de extra lengte onderbouwen met de aard, complexiteit en het belang van de zaak. De regels moeten de werkdruk beheersbaar houden in een rechtspraak die op maximale behandeltijd en productie is ingericht.

De auteur noemt voorbeelden van buitensporige dossiers. Een Rotterdamse familiekwestie over onder meer vakantiewissels en paardrijles groeide uit tot 889 pagina’s en ruim tachtig producties, terwijl jaarlijks ongeveer 150.000 familiezaken binnenkomen. In een Noord-Hollandse VvE-zaak leverde een partij twee dagvaardingen van samen circa 2.000 pagina’s, 225 producties en zes kilo papier in; zij moest haar betoog terugbrengen tot tien pagina’s.

Nu beoordeelt de rolrechter ook de dagvaarding van de auteur tegen de Staat, die inclusief afbeeldingen 85 pagina’s telt. Hoewel hij de omvang heeft gemotiveerd en het belang van toegang tot de rechter benadrukt, wacht hij de beslissing af — mogelijk met niet meer dan een vraagteken als reactie.