RA-opleiding is geen noodzakelijke scholing voor AA-functie, ook niet als daarmee doorgroeikansen bij werkgever worden vergroot

In dit artikel:

De kantonrechter heeft geoordeeld dat een door een AA-medewerker gevolgde RA-opleiding in dit concrete geval geen “noodzakelijke scholing” is in de zin van artikel 7:611a BW. Voor de functie die de werknemer bekleedde (AA) was de RA‑opleiding niet vereist; het feit dat die opleiding wel relevant is voor andere functies of de promotiekansen van de werknemer vergroot, verandert daaraan niets. Daarom leidt het volgen van die opleiding niet automatisch tot vernietiging van het studiekostenbeding.

Tegelijkertijd verklaarde de rechter het studiekostenbeding slechts gedeeltelijk geldig: onderdelen zijn ongeldig bevonden op grond van de Muller/Van Opzeeland‑criteria. Die jurisprudentiële toets kijkt onder meer naar de redelijkheid en evenredigheid van terugvorderingsverplichtingen, of de werknemer voldoende is geïnformeerd voordat hij tekende, de duur en hoogte van de verplichting en de belangen van beide partijen. Praktisch gevolg is dat de werkgever niet zonder meer het volledige betaalde bedrag kan terugvorderen; de terugvordering kan worden beperkt of aangepast aan die belangenafweging.

Kort samengevat: een RA‑opleiding is niet per definitie “noodzakelijke scholing” voor een AA‑functie, waardoor het studiekostenbeding niet automatisch nietig is, maar de inhoud en afdwingbaarheid van zo’n beding wel getoetst kunnen worden aan redelijkheidseisen volgens Muller/Van Opzeeland.