Proefschrift: Zwijgende verdachten en bewijsbeslissingen

In dit artikel:

Tessa van der Rijst onderzocht honderden rechterlijke uitspraken en voerde gesprekken met twintig rechters om te onderzoeken wat het zwijgen van verdachten in de praktijk voor gevolgen heeft. Formeel mag het recht om te zwijgen niet als bewijs worden gebruikt, maar uit haar analyse blijkt dat stille verdachten in de rechtszaal vaak nadeel ondervinden. Rechters raken gefrustreerd door het ontbreken van een verklaring en vullen die leemte regelmatig met veronderstellingen en interpretaties, vooral bij zaken rond georganiseerde criminaliteit. Daardoor krijgt het ontbreken van een weerwoord onbedoeld gewicht bij de bewijswaardering en evaluatie van het dossier. Van der Rijst’ bevindingen laten zien dat het juridische beschermingsbeginsel van het zwijgrecht in de praktijk kwetsbaar is en dat verdachten en hun advocaten hier strategisch rekening mee moeten houden.