Proefschrift: Civielrechtelijke vergoeding van zorgschade vs. publieke zorgvoorzieningen

In dit artikel:

Letselschade kan leiden tot langdurige zorgbehoefte die zowel via publiekrechtelijke zorgwetten als via civielrechtelijke schadevergoeding kan worden ingevuld. In Nederland spelen daarbij de Zorgverzekeringswet, de Wet langdurige zorg, de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet een rol als primaire zorgroute; daarnaast kan degene die schade lijdt een civielrechtelijke vordering instellen tegen een aansprakelijke derde voor vergoeding van zorgkosten (zorgschade). Dit roept vier hoofdvragen op: welke rechtsverschillen bestaan tussen de routes (entitlement versus compensatie, procedurele eisen, dekking en timing); heeft de zorgbehoevende keuzevrijheid; sluit het bestaan van de ene route de andere uit; en hoe beïnvloedt een gemaakte keuze de overige aanspraken? Praktisch leidt dit tot kwesties als dubbele vergoeding, verrekening, terugvordering of subrogatie door publieke instanties en bewijs van toekomstige zorgbehoefte. Belangrijke conclusie: routes zijn verschillend en elkaar niet altijd volledig uitsluitend; zorgvuldig juridisch en financieel afwegen en documentatie zijn cruciaal.