Menno de Neef over zijn eerste pleidooi: "Het lag er duimendik bovenop dat dat niet de echte reden voor ontslag was"
In dit artikel:
Kort na zijn beëdiging op 16 oktober 1998 kreeg Menno de Neef, toen de enige arbeidsrechtspecialist op zijn kantoor, zijn eerste zelfstandige zaak. Hij verdedigde Henk, een filiaalmanager die op staande voet was ontslagen nadat zijn werkgever ontdekte dat hij jarenlang schoonmaaksters betaalde uit de kas en daarvoor snackbarbonnen indiende als declaratie voor overwerkmaaltijden.
Henk had de constructie niet voor persoonlijk gewin opgezet: hij wilde de winkel schoonhouden nadat verkopers dat werk niet meer mochten doen. Zijn regiomanager kende de werkwijze en een interne controller keurde de declaraties jarenlang goed. Volgens Henk gebruikte de winkelketen de bonnen als voorwendsel om hem tijdens een reorganisatie goedkoop te ontslaan. Pogingen om het ontslag terug te draaien mislukten, waarna De Neef een kort geding aanspande.
Tijdens de zitting was De Neef door de zenuwen nauwelijks in staat zijn pleitnota te lezen. Hij wist de rechter uiteindelijk te overtuigen met de vraag waarom declareren een vertrouwenskwestie zou zijn als de bonnetjes door een controller werden gecontroleerd. Ook wees hij erop dat een zogenaamde maaltijd voor twee personen 75 gulden kostte: het equivalent van 42 frikandellen speciaal. Daardoor ging de rechter kritischer naar de werkgever kijken. Henk maakte vervolgens tijdens zijn emotionele toelichting grote indruk.
Twee weken later kreeg Henk gelijk en ontving hij een passende ontslagvergoeding. De Neef werkt bijna dertig jaar later nog steeds als arbeidsrechtadvocaat. Hij zegt dat de zaak hem leerde dat pleiten niet alleen warm kan zijn, maar dat ook een onverwachte, concrete visualisatie grote overtuigingskracht kan hebben.
Vandaag Inside: Wilfred Genee confronteert Merel Ek In de Wandelgangen: 'Zat jij mij gewoon een beetje belachelijk te maken?!'