Meer misdrijven onder ongemaximeerde voorschotregeling

In dit artikel:

Het kabinet wil dat slachtoffers van meer ernstige geweldsdelicten aanspraak kunnen maken op een volledig voorschot van de Staat wanneer de veroordeelde niet betaalt. In de bestaande voorschotregeling krijgt een slachtoffer dat bij het strafproces een schadevergoeding toegewezen krijgt de resterende betaling uitbetaald door de Staat als de dader binnen acht maanden na het onherroepelijk worden van het vonnis niet (volledig) betaalt; de Staat probeert vervolgens het bedrag bij de dader te innen. Voor de meeste delicten geldt nu een maximumbedrag van €5.000, terwijl seksuele misdrijven en enkele geweldsdelicten al ongemaximeerd waren.

Staatssecretaris Rutte (Justitie en Veiligheid) heeft een conceptwijziging voorgesteld waarmee de ongemaximeerde regeling wordt uitgebreid. Toegevoegd worden onder meer brandstichting (art. 157 Sr), wederrechtelijke vrijheidsberoving (art. 282 Sr), gijzeling (art. 282a/282b Sr), dwang (art. 284 Sr), dood door schuld (art. 307 Sr) en dood of lichamelijk letsel door schuld in het verkeer (art. 6 WVW 1994). De wijziging volgt op signalen uit de praktijk en de Tweede Kamer over schrijnende gevallen waarin ernstig letsel of dodelijke afloop toch onder het maximale voorschot viel.

Doel is slachtoffers beter te beschermen en extra leed door uitblijvende betalingen te voorkomen. Tegelijk stijgt het financiële risico voor de Staat, omdat hogere voorschotten worden uitgekeerd terwijl niet altijd volledig verhaal op de dader mogelijk is.