Jeroen Brinkman over zijn eerste pleidooi: "Mijn cliënt had de daad bij het woord gevoegd"

In dit artikel:

Jeroen Brinkman, die in 2001 als advocaat werd beëdigd, kreeg tijdens een van zijn eerste piketdiensten een opmerkelijke strafzaak toegewezen. Zijn cliënt had bij meerdere supermarkten een touwtje aan een frisdrankfles bevestigd. Hij liet de fles de emballageautomaat inrollen, incasseerde het statiegeld en trok de fles daarna terug om dezelfde handeling opnieuw uit te voeren.

De man werd onder meer vervolgd voor ‘flessentrekkerij’, een strafbaar feit dat normaal gesproken betrekking heeft op mensen die goederen of diensten afnemen zonder van plan te zijn ervoor te betalen. Brinkman vond het komisch dat de cliënt de wettelijke term in dit geval letterlijk leek waar te maken. Hij verwerkte die woordgrap in zijn eerste pleidooi voor de politierechter. De rechter waardeerde de luchtige toon, maar de cliënt werd wel veroordeeld; voor zover Brinkman zich herinnert, kreeg hij een voorwaardelijke straf.

Hoewel Brinkman daarna nog vaker strafzaken behandelde, gingen de ernst en ethische dilemma’s hem uiteindelijk tegenstaan. Hij stapte over naar het huurrecht en richt zich nu op commercieel vastgoed. Bij het zien van een emballageautomaat moet hij nog altijd aan zijn bijzondere pleitdebuut denken.