Hulphonden vallen niet onder de Wmo

In dit artikel:

Hulphonden worden in de regel niet vanuit de Wmo verstrekt; er is bewust voor gekozen om vergoeding via de Zorgverzekeringswet te laten lopen. De Centrale Raad van Beroep (CRvB) geeft echter aan dat dit geen absolute uitsluiting is: in zeer uitzonderlijke gevallen — bij ernstige beperkingen van de zelfredzaamheid en wanneer vaststaat dat alleen een hulphond de mogelijkheid biedt om zelfredzaamheid en participatie te vergroten — is het college van burgemeester en wethouders niet alleen bevoegd maar zelfs verplicht om een maatwerkvoorziening te verlenen.

Kort gezegd: voor de meeste aanvragers blijft de zorgverzekeraar het eerst aangewezen loket, maar gemeenten moeten in concrete, zwaarwegende situaties bijspringen. Deze uitspraak benadrukt de scheiding tussen Wmo en Zorgverzekeringswet, maar legt ook een juridische plicht op gemeenten wanneer alternatieven ontbreken en de noodzaak van een hulphond duidelijk is. Voor aanvragers betekent dit dat een afwijzing door de gemeente niet per definitie definitief is; in gevallen met ernstige beperkingen kan beroep of bezwaar richting het college en uiteindelijk naar de rechter/CRvB een optie zijn.