Hoge Raad over gebruik van getuigenverklaringen waarin onderdelen zijn 'weggelakt' die irrelevant zouden zijn

In dit artikel:

De Hoge Raad legt in dit arrest uit hoe tijdens een strafprocedure met processtukken moet worden omgegaan en wie daarvoor verantwoordelijk is. Daarbij bespreekt hij de taakverdeling tussen officier van justitie en verdediging én de toezichthoudende rol van de rechter‑commissaris en van de zittingsrechter bij de samenstelling en verstrekking van stukken.

Vervolgens oordeelt de Hoge Raad dat het hof zich vergist heeft door te stellen dat het weglakken (het redigeren of weglaten) van gedeelten uit processen‑verbaal in overeenstemming met de wet en de bestaande rechtspraak was. Volgens de Hoge Raad is die juridische beoordeling onjuist, omdat onvolledige of onterecht geanonimiseerde stukken de controle op bewijs en de verdediging kunnen belemmeren.

Het arrest benadrukt daarmee de noodzaak van strikte naleving van openbaarmakingsregels en zorgvuldige toetsing door de rechter; onterechte weglaking kan gevolgen hebben voor de bewijswaardering en het recht op een eerlijk proces.