Erven van partner nadat je hem/haar opzettelijk hebt gedood: de ene moord is de andere niet

In dit artikel:

Een man kreeg in deze zaak geen straf voor het opzettelijk doden van zijn vrouw, maar wel de maatregel ter beschikkingstelling (TBS) opgelegd. De rechtbank oordeelde dat de manier waarop de vrouw is omgebracht niet zodanig ernstig was dat hij automatisch uitgesloten moest worden van de erfopvolging. Met andere woorden: omdat de rechtbank onvoldoende reden zag om diens erfgenaamschap te doorbreken, mag hij erven van zijn vrouw.

De uitspraak laat zien dat het erfrecht in de praktijk kijkt naar de aard en ernst van het handelen rond iemands overlijden: uitsluiting van erfopvolging volgt niet automatisch bij iemand die betrokken is bij het overlijden van de erflater, maar hangt af van de mate van schuld en de juridische beoordeling daarvan. TBS wijst op een psychiatrische stoornis en een maatregel voor bescherming van de samenleving, maar is geen strafrechtelijke veroordeling die per definitie erfopvolging uitsluit. De zaak roept vragen op over de grens tussen strafrechtelijke aansprakelijkheid, geestelijke stoornis en de morele en juridische rechtvaardiging om iemand van de erfenis te weren.