Eigen geld in gezamenlijke woning: vordering kan verjaren

In dit artikel:

De Hoge Raad heeft op 6 november 2026 geoordeeld over een regresvordering tussen voormalige samenwoners. Een man betaalde bij de aankoop van hun gezamenlijke woning in 2017 €101.618,69 uit eigen middelen. Omdat beide partners ieder voor de helft eigenaar werden, ontstond volgens het gerechtshof een vordering van €50.809,35 op de vrouw.

Na het einde van de relatie wilde de man dit bedrag verrekenen met de schuld die hij door de overbedeling van de woning aan de vrouw zou krijgen. Het hof stelde echter vast dat zijn regresvordering al opeisbaar was vanaf de betaling in 2017. Daardoor was de wettelijke verjaringstermijn van vijf jaar verstreken toen de man in augustus 2022 betaling verlangde. De Hoge Raad liet dit oordeel over het begin van de verjaring in stand, omdat niet voldoende was aangevoerd dat de vordering pas bij het einde van de relatie, de verkoop of de verdeling van de woning opeisbaar werd.

Een verjaarde vordering kan soms toch worden verrekend als de bevoegdheid tot verrekening al bestond voordat de verjaring intrad. Dat was hier niet het geval: de vordering wegens overbedeling ontstond pas later. Artikel 6:131 BW kan volgens de Hoge Raad geen nieuwe verrekeningsmogelijkheid creëren voor een al verjaarde vordering.

De Hoge Raad vernietigde het arrest van het gerechtshof en verwees de zaak naar een ander hof voor verdere behandeling. De uitspraak benadrukt voor ongehuwde samenwoners het belang van duidelijke schriftelijke afspraken over privébijdragen, opeisbaarheid en tijdige stuiting van verjaring. Het arrest betekent niet dat iedere bijdrage aan een gezamenlijke woning automatisch vanaf de aankoop verjaart; dat hangt af van de afspraken en omstandigheden.