Campinghuur opgezegd: permanente bewoning geeft niet altijd huurbescherming
In dit artikel:
De kantonrechter van de Rechtbank Noord-Holland oordeelde op 11 november 2026 dat de huurcontracten van staplaatsen en stacaravans op camping De Westeinder in Rijsenhout rechtsgeldig mochten worden opgezegd. Dat veel huurders er al jarenlang permanent woonden en bij de gemeente stonden ingeschreven, betekende niet dat juridisch sprake was van huur van woonruimte. De wettelijke huurbescherming voor woningen was daarom niet van toepassing.
De nieuwe eigenaar wil de camping ingrijpend herontwikkelen, waardoor de bestaande chalets en stacaravans moeten verdwijnen. Een eerdere opzegging was in januari 2025 afgewezen, omdat geen reƫel individueel aanbod voor schadevergoeding was gedaan. Bij de nieuwe opzegging in mei 2025, met als einddatum 30 april 2026, was volgens de rechter wel voldaan aan de vereisten: er was een zwaarwegende reden, ongeveer twaalf maanden opzegtermijn en voor iedere huurder een op taxatie gebaseerde vergoeding.
Vanwege de lange verblijfsduur, de feitelijke bewoning en verwachtingen die de vorige eigenaar had gewekt, moest de verhuurder ondanks het ontbreken van reguliere woonruimtebescherming voldoende rekening houden met de belangen van de huurders. Zij moeten de plaatsen en eventueel meegehuurde accommodaties binnen zes maanden na betekening van het vonnis ontruimen. De ontruiming mag niet plaatsvinden zolang een ingesteld hoger beroep nog loopt.
Of de aangeboden vergoeding voor iedere huurder toereikend is, wordt nog afzonderlijk beoordeeld in een schadestaatprocedure. De huurders hebben niet automatisch recht op de wettelijke verhuiskostenvergoeding voor woonruimte, maar onder meer hun investeringen, de verplaatsbaarheid van hun caravan en de duur en gevolgen van hun verblijf kunnen wel tot een aanvullende vergoeding leiden.
Vandaag Inside: Wilders uit stevige kritiek tegen Paternotte: 'Jetten wordt een soort stagiair van Buma!'